Na bujnim livadama Balkana, duž riječnih tokova, skrivenih kanala i plavnih nizija gdje zemlja nikada ne gubi svoju dubinsku vlagu, raste ova stasita, baršunasta biljka koja svojim krupnim, bjelkasto-ružičastim cvjetovima donosi miris starinskih vrtova i netaknute prirode. Čitavo njeno biće, od stabljike do listova, prekriveno je sitnim, gustim i mekanim dlakama, zbog čega je meka na dodir poput najfinije svile. Naši stari travari su je oduvijek posmatrali sa posebnim poštovanjem; njena čista bjelina bila je jasan znak da se unutar te biljke ne krije agresivna sila, već moć potpunog smirenja, obavijanja i zaštite svega što je u čovjekovom tijelu ranjivo i ogoljeno.
Prava tajna i iscjeljujuća moć alteje leži u njenoj specifičnoj, sluzavoj strukturi koja je najgušća i najbogatija u njenom debelom, dugom i žilavom korijenu. Ovaj planinski i nizijski korijen u sebi krije skoro trideset procenata čistih biljnih sluzi, koje prate visoki procenti pektina, skroba, saharoze, kao i dragocjeni flavonoidi i mineralne materije. Kada se ovaj korijen pravilno pripremi u hladnoj vodi, te sluzi se polako oslobađaju i stvaraju gust, viskozan i potpuno prirodan tečni štit. Biološka inteligencija ove biljke je fascinantna — ona ne napada bolesti grubom hemijom, već mehanički oblaže svaku upaljenu sluzokožu u našem organizmu, praveći siguran prostor i dajući tijelu prijeko potrebno vrijeme da se pod tim toplim i vlažnim pokrivačem samo obnovi i zacijeli.
Zbog ove jedinstvene sposobnosti, alteja je u tradiciji naših prostora prepoznata kao vrhunski i najsigurniji lijek za disajne puteve i sistem za varenje. Ona je nezamjenjiv spas protiv suvog, nadražajnog i upornog kašlja koji kida grlo i crpi snagu iz pluća; njena sluz trenutno smiruje taj bolni refleks i vraća vlagu tamo gdje je nastupila suvoća. Jednako moćno djeluje i dublje u unutrašnjosti našeg bića, unutar želuca i crijeva. Kod ljudi koji se bore sa gastritisom, upalama želudačne sluzokože ili čirevima, čaj od alteje stvara neprobojan sloj koji sprječava agresivnu kiselinu da nagriza ranjena mjesta. Na psihološkom i duhovnom nivou, ova biljka je melem za sve one koji su pod uticajem hroničnog stresa, pritiska i prekovremenog rada postali „tvrdi“, kruti i skloni unutrašnjim sagorijevanjima — ona nas uči da se snaga i opstanak često ne kriju u otporu, već u sposobnosti da ostanemo mekani i blagi prema sebi.
Sakupljanje alteje je predivan, smiren ritual koji traži strpljenje i tačno poštovanje godišnjih doba. Budući da je korijen glavno sidro njene ljekovitosti, on se kopa isključivo u kasnu jesen, tokom oktobra i novembra, i to kod biljaka koje su prebrodile svoju drugu godinu života, jer je tada sva esencija i snaga povučena duboko pod okrilje sigurne zemlje. Može se sakupljati i u rano proljeće, prije nego što priroda ponovo potjera sokove u listove. Nakon vađenja, korijen se mora odmah pažljivo oprati, oguliti mu se spoljašnja siva kora, isjeći na sitne kockice i sušiti na vrlo blagoj toplini kako sluz ne bi potamnila. Listovi i cvjetovi se, sa druge strane, beru u jeku ljeta, tokom sunčanih dana kada je biljka u punom cvatu. Za čovjeka koji stvara pripravke za svoju ličnu upotrebu, rad sa altejom je dirljiv podsjetnik da najdublje iscjeljenje uvijek dolazi kroz blagost, strpljenje i njegu.